(एकाच ‘जमिनी’वर आधारित दोन रचना एकत्र देत आहे, कृपया हे ही पहावे:
http://www.manogat.com/node/16936
http://www.maayboli.com/node/8594)
***********************************
लिहीन म्हणतो तुझ्याच साठी सुरेल कविता
निदान मागे तुझिया ओठी उरेल कविता
मनातले मी जनात नाही कधी बोललो
गात राहिलो, मला वाटले- पुरेल कविता
तिला न जमलेच एकदाही वळून बघणे
कधी न कळले तिला अशाने झुरेल कविता
तिला न कसलीच बंधने, ती स्वैर विहरते
कुणास ठावे कुणास कोठे स्फुरेल कविता
गुलाब भिरकावुनी कशाला देसी सखये
मलाच दे तो- उगाच माझी चुरेल कविता !
***************************
लिहीन म्हणतो तुझ्याचसाठी सुरेल कविता
मराठमोळी तुझ्यासारखी तजेल कविता
जरा किलकिले करा मनाचे कवाड रसिका
झुळूक थोडी तिला लागुद्या, फुलेल कविता
कठीण इतके असते का हो हसून बघणे ?
कुणी समजवा तिला- अजूनी जगेल कविता
कठोर वचने तिच्यासमोरी नकोस बोलू
सराव मजसारखा तिला ना- रुसेल कविता
नभात दिसता टपोर तारा वेडावुन मी
पहात बसतो-कधी मलाही दिसेल कविता !
*****************************
वाचून बघा 
17 06 2009 येथे 9:45 सकाळी |
सुरेख कविता एकाच मनाचे दोन खेळ बरे वाटले
17 06 2009 येथे 11:30 pm |
सामंतसाहेब,
तुमचा प्रतिसाद पाहून बरं वाटलं !
02 10 2009 येथे 10:14 सकाळी |
khup chan class ahe kavita vichar karayla lavte kavita
02 10 2009 येथे 11:09 pm |
आभार !