वाचून बघा

तिमिरात उषेचे स्वप्न घेउनी जगलो
मी हार गळ्यातील हार मानूनी जगलो

संदर्भ रोजचे कालबाह्य होताना
मी इतिहासाला उरी घेउनी जगलो

तुडवून फुलांना खुशाल ते जाताना
मी कर्ज कळीचे शिरी घेउनी जगलो

मी त्याच ठिकाणी रोज ठेच खाउनही
त्या क्षितिजावरती नजर ठेउनी जगलो

जगण्याच्या धुंदीत तोल तुझा जाताना
मी मात्र नशेचे भान लेउनी जगलो

तू वार्‍यावरती शब्द उधळिले आणि
मी त्या शब्दांना नित्य जागुनी जगलो

आयुष्य आजचे समोरुनी येताना
मी हाय ! उद्यावर त्यास टाकुनी जगलो

This entry was posted on 11 05 2008 at 12:40 सकाळी and is filed under मराठी गझल. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.